Hondentrouw |
| Hachiko gezien? 'A dog's story', dinsdagavond op de televisie. Een geromantiseerde film over ware hondentrouw. Gebaseerd op de werkelijkheid. De akita, zeg maar een grote Japanse keeshond, heeft na de dood van zijn baas negen jaar op diens terugkeer zitten wachten. Op een vaste plek bij een treinstation in Tokio. Totdat hij naar de hondenhemel mocht. Richard Gere was in de Amerikaanse film zijn menselijke tegenspeler. Met Bente aan mijn voeten zat ik een beetje heen en weer te zappen totdat ik bij Hachiko aankwam. Op die zender ben ik blijven plakken, aan het einde van de film. Ofschoon ik gek ben op honden, vind ik het altijd moeilijk om naar dit soort films te kijken. Veel te veel drama. Daar ben ik blijkbaar te emotioneel voor. Maar met een jonge, warme labrador op je tenen kan ik het sentiment aardig verdragen. Het enige wat ik op zo'n moment niet moet doen, is terugdenken aan Laska. Mijn vorige blaffende huisgenoot. De liefste hond van de hele wereld. Met een handgebaar te sturen. Bente is nog niet zo ver, maar het plezier dat ze me geeft, is onmeetbaar. Ik heb met haar een speciale relatie. De laatste minuten van Hachiko hebben we samen doorgebracht. Ik languit over het vloerkleed voor de televisie, zij strak naast me. Koppie op mijn zij. Hondentrouw. Jan van der Werff NOORDHOLLANDS DAGBLAD dd. 29 december 2011 |